สุสานศาสนทูตมุหัมมัด (ศ)

by อะบูอิสรอฟีล

สุสานของท่านนบีมุหัมมัด อยู่ในบ้านของท่านมาตั้งแต่ดั้งเดิม ร่างของท่านอันมีเกียรติได้รับการฝังในห้องนอนของท่าน อันเป็นสถานที่ ๆ ท่านเสียชีวิต ซึ่งอยู่ในบ้านของท่านหญิงอาอิชะฮฺ ส่วนมัสญิดนะบะวีย์ของท่าน ก็อยู่ติดกับบ้านของท่าน มีหะดีษหลายหะดีษที่ระบุว่า ท่านกังวลกลัวว่าประชาชาติ ของท่านจะเอาสุสานของท่านเป็นที่สักการะบูชา ในสมัยคอลีฟะฮฺทั้งสี่ บ้านของท่านหญิงอาอิชะฮฺและบ้านของท่านหญิงฟาฏิมะฮฺยังไม่ได้มีการเข้าไปอยู่ในมัสญิด นะบะวีย์ อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่เริ่มแรก ได้มีการสร้างฝาผนัง เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้คนมานมาซหันหน้าเข้าหาสุสานของนบี โดยการสร้างกำแพงห้าเหลี่ยมปิดกั้นสุสานท่านนบี โดยให้ด้านเหนือ ซึ่งอยู่ตรงกันข้ามกับกิบละฮฺนั้น มีกำแพงสองด้าน ต่อมาได้มีการสร้างกำแพงปิดสุสานท่านนบีและบ้านของท่านหญิงฟาฎิมะฮฺทั้งสี่ ด้าน (กรุณาดูรูป) สุสานและบ้านของท่านหญิงฟาฏิมะฮฺอยู่ทางด้านทิศตะวันออกของมัสญิดนะบะวีย์ ดั้งเดิม ในขณะที่ อัลเราเฎาะฮฺ อัชชะรีฟะฮฺ ที่มีมิหฺรอบและเป็นสถานที่นมาซอยู่ทางทิศตะวันตก โดยมีกิบละฮฺอยู่ทางทิศใต้

แผนผังแสดงให้เห็นสุสานของนบีมุหัมมัด(ศ) และสุสานของอะบูบักรฺ และ อุมัร ถูกปิดล้อมด้วยกำแพงหลายชั้น และห่างจากกรงเหล็ก ที่ผู้คนเดินผ่านไปเพื่อให้สลามแก่พวกท่านทั้งสาม สุสานทั้งสามนี้อยู่ในห้องของท่านหญิงอาอิชะฮฺ ซึ่งติดกับห้องท่านหญิงฟาฏิมะฮฺ ภายหลังมีการสร้างโดมครอบห้องนี้ สุสานทั้งสามจึงอยู่ใต้โดมเขียว

เหรียญดีนาร์ในอัลกุรอานจะแปลว่าอย่างไร?

وَمِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَٰبِ مَنْ إِن تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَمِنْهُمْ مَّنْ إِن تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍ لاَّ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ إِلاَّ مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَآئِماً ذٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُواْ لَيْسَ عَلَيْنَا فِي ٱلأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ٱلْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ

{3:75} และในหมู่ชาวคัมภีร์นั้น มีผู้ที่หากเธอฝากทองคำมากมายก่ายกองไว้กับเขา เขาก็จะคืนมันแก่เธอ และในหมู่พวกเขานั้น มีผู้ที่หากเธอฝากเหรียญดีนาร์เพียงเหรียญเดียว เขาก็จะไม่คืนมันแก่เธอ นอกจากเธอจะยืนเฝ้าคอยทวงจากเขา …”
เหรียญดีนาร์ในสมัยนบีมุหัมมัดทำด้วยแร่เงินบริสุทธิ์มีน้ำหนักประมาณ 3 กรัม ซึ่งเป็นเหรียญที่ผลิตในอาณาจักรเปอร์เซีย แต่ชื่อดีนาร์นั้นมาจากภาษาละติน denarius เหรียญดีนาร์เพิ่งจะมาทำด้วยทองคำมีน้ำหนัก 4.25 กรัม ในปี ฮ.ศ. 77 ในสมัยของอับดุลมะลิก บินมัรวาน คอลีฟะฮฺอาณาจักรอุมัยยะฮฺ ส่วนเหรียญที่ทำด้วยเงินนั้นก็เปลี่ยนชื่อไปเรียกว่า ดิรฮัม ตามภาษากรีก แต่ยังคงรักษาน้ำหนักเดิม

เหรียญเงินจากอาณาจักรซาซานียะฮฺ (เปอร์เซีย) ผลิตในสมัยการปกครองของคุสเราที่สอง (กิสรอ) เป็นเหรียญที่ใช้ในสมัยนบีมุหัมมัด(ศ)

ค่าของเงินดีนาร์ ในสมัยนบีมุหัมมัดจึงเป็นเงินเพียงเล็กน้อย ซื้อไก่ได้หนึ่งตัว ค่าของดีนาร์ในสมัยนบี (เงิน 3 กรัม) มีค่าในปัจจุบัน (ปี 2009) เป็นเงิน 1.35 ดอลลาร์สหรัฐหรือประมาณ 45 บาท ในขณะที่ดีนาร์ทองคำในสมัยอุมะวียะฮฺและอับบาสียะฮฺ มีค่าในปัจจุบันประมาณ 124 ดอลลาร์สหรัฐ หรือ 4250 บาท อัลกุรอานมีจุดประสงค์จะบอกว่า พวกยิวที่คดโกงนั้น แม้ฝากเงินเหรียญแค่เหรียญเดียว ก็ไม่ยอมคืนให้แก่เจ้าของ ด้วยเหตุผลดังกล่าวจึงไม่เป็นการถูกต้องที่จะแปลโองการนี้ว่า “เหรียญทองคำ” อย่างที่เขาแปลกัน ข้าพเจ้าจึงแปลว่า “เหรียญดีนาร์”

พวกก็อรอมิเฏาะฮฺ หนึ่งในลัทธิทำลายล้างอิสลามในอดีต

พวกก็อรอมิเฏาะฮฺ (อาหรับ: قرامطة ) เป็นพวกชีอะฮฺอิสมาอีลียะฮฺสายหนึ่ง ที่มีความคิดขัดแย้งกับศาสนาอิสลามอย่างรุนแรง พวกก็อรอมิเฏาะฮฺเป็นพวกที่กินอาหารเจ ผู้คนจึงเรียกพวกเขาว่า บักกิลลียะฮฺ (พวกกินผัก) อีกด้วย

อิมามญะอฺฟัร อัศศอดิก ได้แต่งตั้งอิสมาอีล บุตรชายหัวปี ให้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งอิมามหลังจากท่าน แต่อิสมาอีล กลับมาเสียชีวิตเสียก่อน อิมามญะอฺฟัร อัศศอดิก จึงไม่ได้แต่งตั้งผู้ใดเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งอิมาม เมื่ออิมามญะอฺฟัร อัศศอดิก เสียชีวิต อับดุลลอฮฺ อัลอัฟเฏาะหฺ บุตรชาย ก็ขึ้นดำรงตำแหน่งผู้นำแทนบิดา ชีอะฮฺกลุ่มหนึ่งได้อ้างว่าอิสมาอีลยังไม่ได้ตาย แต่เร้นกายอยู่ จะกลับมาเป็นอิมามมะฮฺดีในภายหลัง บ้างก็บอกว่า อิสมาอีลตายไปแล้ว แต่ผู้ที่จะได้เป็นอิมามคนต่อไปก็คือ มุหัมมัด บุตรชายของอิสมาอีล

เมื่อมุหัมมัดเสียชีวิต พวกชีอะฮฺอิสมาอีลียะฮฺก็อ้างว่า มุหัมมัดยังไม่ได้ตาย แต่เร้นกายอยู่ และจะกลับมาเป็นอิมามมะฮฺดีในอนาคต มีเพียงแค่กลุ่มน้อยในพวกอิสมาอีลียะฮฺ ที่เชื่อว่า มุหัมมัด บุตรอิสมาอีลเสียชีวิตไปแล้ว พวกนี้คือพวกฟาฏิมียะฮฺ ที่กลับกลายเป็นชนกลุ่มใหญ่ในเวลาต่อมา และมีอำนาจในแอฟริกาเหนือ

พวกก็อรอมิเฏาะฮฺคือพวกที่ตามลัทธิที่ก่อตั้งโดย ก็อรมัฏ (ภาษาอาหรับ: قرمط ) ก็อรอมิเฏาะฮฺ (ภาษาอาหรับ: قرامطة ) เป็นคำพหูพจน์ของคำว่า ก็อรมะฏีย์ (قرمطي ซึ่งแปลว่า ผู้ที่ตามก็อรมัฏ)

พวกดาอี (นักประกาศลัทธิอิสมาอีลียะฮฺ) มีถิ่นฐานดั้งเดิมอยู่ในเมืองสะละมียะฮฺ (ปัจจุบันอยู่ในประเทศซีเรีย) ประสพความสำเร็จในการเผยแพร่ลัทธิของพวกตนในคูเซสตาน (ตะวันตกเฉียงใต้ของเปอร์เซีย) ผู้นำของพวกอิสมาอีลียะฮฺคนหนึ่งมีชื่อว่า ฮุเซน อัลอะฮฺวาซีย์ จากเมืองอะฮฺวาซ เปอร์เซีย ได้ชักชวนชายคนหนึ่งชื่อว่า หัมดาน อัลอัชอัษ อัลก็อรมัฏ ชาวกูฟะฮฺคนหนึ่งเข้าเป็นสมาชิกของลัทธิอิสมาอีลียะฮฺในปี ค.ศ. 874 คำว่า ก็อรมัฏ แปลว่า ผู้ที่มีขาสั้น หรือมีตาแดง ซึ่งหัมดานก็มีคุณสมบัติเช่นนั้น

อิสมาอีลียะฮฺในสมัยนั้น รอการกลับมาของอิมามอิสมาอีล หรือไม่ก็อิมามมุหัมมัด บุตรอิสมาอีล พวกเขาจึงพยายามที่จะก่อจัดกำลังพลและตั้งรัฐขึ้นมา เพื่อรอรับอิมามมะฮฺดี ก็อรมัฏ มี อับดาน อิบนุลรอบิฏ ซึ่งเป็นพี่เขยหรือน้องเขยของตน และซิกรอเวฮฺ บินมิฮฺรอเวฮฺ ผู้เป็นชาวเปอร์เซียเช่นกัน เป็นผู้ช่วยเหลือในการทำกรณียกิจนี้ ด้วยการปลุกระดมชวนเชื่อให้ผู้คนศรัทธาในอิมามมะฮฺดี ที่จะกลับมาปกครองโลกในเวลาอีกไม่ช้าข้างหน้านี้ และเกณฑ์ผู้คน เพื่อจัดกองทัพ และก่อตั้งฐานของลัทธิอิสมาอีลียะฮฺในแผ่นดินต่าง ๆ เช่น ในยะมัน บะฮฺเรน และแอฟริกาเหนือ พวกเขาสามารถชักดึงผู้คนเข้ามานับถือลัทธิได้เป็นจำนวนมาก จนกระทั่งสามารถขยายอาณาเขตไปถึงเปอร์เซียและทรานโซ็กเซียนา (Transoxiana)

การก่อการร้ายของพวกก็อรอมิเฏาะฮฺ

การเปลี่ยนแปลงผู้นำในสะละมียะฮฺ ในปี ค.ศ. 899 ทำให้เกิดความแตกแยกระหว่างพวกอิสมาอีลียะฮฺ ชนกลุ่มน้อยที่สามารถยึดฐานในสะละมียะฮฺได้นั้น ได้เริ่มแก้คำสั่งสอนเดิมของลัทธิ ด้วยการบอกว่า อิมามมุหัมมัด บุตรอิสมาอีลได้ตายไปแล้ว ไม่ได้เร้นกายซ่อนตัวอย่างที่คิดกัน คนที่จะเป็นตัวแทนของอิมามมุหัมมัด ก็คือทายาทที่ได้ออกจากที่กำบัง นั่นคือ อุบัยดุลลอฮฺ อัลมะฮฺดี บิลลาฮฺ เขาคนนี้แหละคืออิมามมะฮฺดีที่แท้จริง เมื่อก็อรมัฏได้รับจดหมายจากอุบัยดุลลอฮฺ ที่ออกคำสั่งให้นับถือตนเป็นอิมามมะฮฺดี ก็อรมัฏก็ได้ส่งอับดานให้ไปพบกับอุบัยดุลลอฮฺในสะละมียะฮฺ เมื่ออับดานกลับมาบอกข่าว ก็อรมัฏก็ไม่อาจที่จะยอมรับการเปลี่ยนแปลงอย่างกระทันหันเช่นนี้ จึงได้ออกคำสั่งให้พวกดาอี (นักประกาศศาสนา) ที่อยู่ภายใต้อำนาจของตน ในภูมิภาคต่าง ๆ ให้หยุดพักการประกาศลัทธิอิสมาอีลียะฮฺอีกต่อไป และประกาศแยกตัวออกการนำของอุบัยดุลลอฮฺ ผู้อ้างว่าเป็นอิมามมะฮฺดีในเมืองสะละมียะฮฺทันที

ก็อรมัฏก็มุ่งหน้าไปคอลวะซะฮฺ ซึ่งอยู่ใกล้กรุงบัฆดาด แล้วก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่มีใครพบเห็นเขาอีกเลย ในปีเดียวกันนั้น อับดานถูกสังหาร หลานชายของอับดานมีชื่อว่า อีซา บินมูซา ได้ขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นประมุขพวกก็อรอมิเฏาะฮฺ แต่ก็ถูกแม่ทัพของอาณาจักรอับบาสียะฮฺปราบปรามจนพ่ายแพ้

ต่อมาซิกรอเวฮฺ ก็ได้ขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นประมุขของก็อรอมิเฏาะฮฺ เขาได้สั่งให้บุตรชายสามคนของตนคือ ยะหฺยา, อะลีย์ และฮุเซน ยกทัพไปตีเมืองหัมสฺ, ฮะมาฮฺ และเมืองอื่น ๆ ในแผ่นดินชาม หลังจากนั้นก็นำกองทัพเข้าโจมตีเมืองสะละมียะฮฺ ที่อุบัยดุลลอฮฺ อัลมะฮฺดีประทับอยู่ เมื่อยึดเมืองได้ ก็ค้นหาอุบัยดุลลอฮฺ แต่ก็ไม่พบ เพราะอุบัยดุลลอฮฺและลูกชายได้หนีออกจากเมืองไปก่อนแล้ว พวกก็อรอมิเฏาะฮฺจึงจับญาติพี่น้องของอุบัยดุลลอฮฺมาฆ่าตายไปหลายคน และปล้นเอาทรัพย์สินของอุบัยดุลลอฮฺไปจนหมด ทางรัฐบาลอับบาสียะฮฺได้ส่งกองทัพมาปราบปรามการก่อจลาจล ยะหฺยาและอะลีย์ถูกฆ่าตาย ส่วนฮุเซนถูกนำตัวไปประหารชีวิตในกรุงบัฆดาด

เมื่อได้ข่าวว่าลูกชายของตนตายหมด ซิกรอเวฮฺ ก็ได้ยกทัพไปตีนครกูฟะฮฺและบัศเราะฮฺ และยังยกทัพประชิดกรุงบัฆดาด กองทัพของอาณาจักรอับบาสียะฮฺได้เข้าไปปราบปรามพวกก็อรอมิเฏาะฮฺในเมืองทั้งสอง จนพวกเขาต้องถอยรุ่นกลับไปเกาะบะฮฺเรนเป็นฐานที่สำคัญของพวกก็อรอมิเฏาะฮฺในเวลาต่อมา ในปี ค.ศ. 894 ก็อรมัฏได้ส่งลูกศิษย์ของอับดานคนหนึ่งมีชื่อว่า อะบูสะอีด บินบะฮฺรอม อัลญันนาบีย์ ให้ไปเป็นนักประกาศลัทธิบนเกาะบะฮฺเรน อะบูสะอีด คนนี้มีพื้นเพเดิมมาจากเมืองญันนาบะฮฺ ริมชายฝั่งเปอร์เซีย ห้าปีต่อมา เนื้อที่ส่วนใหญ่ของเกาะบะฮฺเรนก็ตกอยู่ภายใต้อำนาจของเขา อีกทั้งยังสามารถเข้ายึดเมืองก็อฏีฟได้อีกด้วย ในปี ค.ศ. 900 พวกก็อรอมิเฏาะฮฺเข้าโจมตีเมืองฮะญัร อันเป็นที่ตั้งของผู้ว่าราชการของอาณาจักรอับบาสียะฮฺ แม้ทางอาณาจักรอับบาสียะฮฺจะส่งกองทัพ มีไพร่พล 2000 คนมาปราบปราม ก็ไม่สามารถจะเอาชนะพวกก็อรอมิเฏาะฮฺได้ ต่อมาในปี ค.ศ. 903 เมืองหะญัรก็ตกเป็นของพวกเขา หลังจากนั้นพวกก็อรอมิเฏาะฮฺก็ได้ขยายอาณาเขตจนถึงโอมานและยะมามะฮฺ

เมื่อก็อรมัฏประกาศตัดขาดความสัมพันธ์กับพวกอิสมาอีลียะฮฺในสะละมียะฮฺ พวกก็อรอมิเฏาะฮฺในบะฮฺเรนก็แข็งข้อ ไม่ยอมสวามิภักดิ์ต่ออุบัยดุลลอฮฺ อัลมะฮฺดี

ตั้งแต่นั้นมา พวกก็อรอมิเฏาะฮฺก็ได้ก่อการร้ายในอาณาจักรอิสลามเป็นเวลานานถึงหนึ่งศตวรรษ พวกเขาถือว่า การทำฮัจญ์ อันเป็นรุกุนของอิสลามนั้น เป็นพิธีกรรมที่งมงาย พวกเขาจึงหาวิธีหักห้ามผู้คน ไม่ให้ทำพิธีฮัจญ์ ด้วยการขัดขวางเส้นทางสู่มักกะฮฺ หรือไม่ก็บุกโจมตีปล้นสะดมกองขบวนผู้เดินทางจะไปทำฮัจญ์ ในปี ค.ศ. 906 พวกก็อรอมิเฏาะฮฺ ได้จัดทัพ เพื่อปล้นสะดมฆ่าฟันกองขบวนผู้แสวงบุญที่กลับมาจากมักกะฮฺ จนมีผู้คนล้มตายไปประมาณ 20,000 คน

อุบัยดุลลอฮฺ ผู้อ้างว่าเป็นอิมามมะฮฺดี รอดพ้นจากการสังหารของพวกก็อรอมิเฏาะฮฺ ได้มุ่งหน้าเข้าสู่แอฟริกาเหนือ ซึ่งต่อมาได้รับความสมหวัง เป็นคอลีฟะฮฺแห่งอาณาจักรฟาฏิมียะฮฺอันยิ่งใหญ่ไพศาล อันที่จริงบุคคลที่สั่งสอนลัทธิอิสมาอีลียะฮฺและปลุกระดมพวกบัรบัรในแอฟริกาเหนือ ให้ก่อการปฏิวัติต่อต้านการปกครองของอาณาจักรอัฆละบียะฮฺคือ อะบูอับดิลลาฮฺ อัชชีอีย์ เขาได้จัดทัพออกโจมตีบ้านเมืองต่าง ๆ ในแอฟริกาเหนือ จนสามารถยึดกรุงก็อยรอวาน อันเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรอัฆละบียะฮฺได้สำเร็จ ในปี ค.ศ. 909 หลังจากนั้นก็ได้จัดกองทัพไปช่วยอุบัยดุลลอฮฺ และมุหัมมัดบุตรชาย ซึ่งถูกจองจำอยู่ในเมืองสิญิลมาสสะฮฺ (ปัจจุบันอยู่ในมอร็อคโค) อะบูอับดิลลาฮฺ อัชชีอีย์และไพร่พลสามารถช่วยเหลือ ให้ทั้งสองได้รับอิสรภาพ แล้วได้อัญเชิญอุบัยดุลลอฮฺขึ้นมาเป็นประมุขทางจิตวิญญาณของอาณาจักรอิสมาอีลียะฮฺ ที่เขาได้สร้างขึ้นมา โดยคิดว่าตนจะได้เป็นสำเร็จราชการดูแลอาณาจักร แต่อุบัยดุลลอฮฺ อัลมะฮฺดี กลับยึดเอาความสำเร็จนั้นมาเป็นของตนเอง และได้สถาปนาอาณาจักรฟาฏิมียะฮฺขึ้นมาในปี ค.ศ. 909 อีกทั้งสถาปนาตนเองเป็นคอลีฟะฮฺคนแรกของอาณาจักร สองปีต่อมา คือเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 911 ก็ออกคำสั่งให้ประหารชีวิตอะบูอับดิลลาฮฺ อัชชีอีย์

ส่วนพวกชีอะฮฺอิมามียะฮฺที่อ้างว่า อิมามมะฮฺดีคือบุตรของอิมามฮะซัน อัลอัสกะรีย์ (เสียชีวิต ค.ศ. 873-874) และอิมามมะฮฺดีก็เร้นกายเช่นเดียวกัน ก็ได้ออกต่อต้านการแอบอ้างของอุบัยดุลลอฮฺ และยืนยันว่า อุบัยดุลลอฮฺ ไม่ได้มีบรรพบุรุษที่มาจากท่านหญิงฟาฏิมะฮฺ บุตรีศาสนทูต แต่มาจากบรรพบุรุษที่เป็นยิว มีอาชีพเป็นช่างตีเหล็ก

ในปี ค.ศ. 914 อะบูสะอีด ประมุขของก็อรอมิเฏาะฮฺในบะฮฺเรนถูกฆ่า อะบุลกอสิม ผู้เป็นบุตรชายได้สืบตำแหน่งประมุขก็อรอมิเฏาะฮฺในบะฮฺเรน แต่ในปี ค.ศ. 916 ก็ถูกอะบูฏอฮิร อัลญันนาบีย์ ผู้เป็นน้องชายจับฆ่า แล้วขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นประมุขแทน

ในปี ค.ศ. 927 พวกก็อรอมีเฏาะฮฺ ภายใต้การนำของอะบูฏอฮิร ได้บุกจู่โจมราชธานีบัฆดาด ต่อมาในปี ค.ศ. 929 - 930 ก็ได้เข้ายึดครองนครมักกะฮฺและนครมะดีนะฮฺ เข่นฆ่าสังหารผู้คนในเมืองทั้งสองจนล้มตายไปมากมาย อีกทั้งยังเผาบ้านเรือนในมักกะฮฺเป็นเวลา 17 วันนอกจากนี้ยังได้เหยียดหยามความศักดิ์สิทธิ์ของบ่อน้ำซัมซัม ด้วยการโยนศพของผู้คนที่ล้มตายลงในบ่อน้ำ พวกเขาทุบตีประตูกะอฺบะฮฺจนแตกหัก ฉีกมุ้งที่คลุมกะอฺบะฮฺทิ้งไป แล้วได้ถอดอัลฮะญัร อัลอัสวัด (หินดำ) ออกจากมุมของกะอฺบะฮฺ แล้วพากลับไปยังฮาญัร พวกเขาซ่อนเก็บหินดำไว้ เพื่อเรียกค่าไถ่จากคอลีฟะฮฺแห่งอับบาสียะฮฺ

พวกก็อรอมิเฏาะฮฺปลุกระดมชวนเชื่อผู้คนให้ต้อนรับการมาของอิมามมะฮฺดีเป็นเวลานานหลายปี อุบัยดุลลอฮฺผู้อ้างว่าเป็นอิมามมะฮฺดีที่รอคอย ซึ่งได้รับความสำเร็จในการก่อตั้งอาณาจักรฟาฏิมียะฮฺ ก็ไม่ใช่บุคคลที่พวกก็อรอมิเฏาะฮฺต้องการ ด้วยเหตุนี้ในปี ค.ศ. 931 อะบูฏอฮิร อัลญันนาบีย์ จึงประกาศว่า ตนได้เจออิมามมะฮฺดีตัวจริงแล้ว เป็นหนุ่มน้อยชาวเปอร์เซียจากนครอิศฟะฮาน มีชื่อว่า อะบุลฟัฎลฺ ซึ่งเคยเป็นนักโทษ แต่อ้างว่า เขาเป็นทายาทของจักรพรรดิ์เปอร์เซีย อะบูฏอฮิรได้ยกอำนาจของอาณาจักรก็อรอมิเฏาะฮฺในบะฮฺเรนให้แก่เด็กหนุ่มคนนี้ เด็กหนุ่มคนนี้นับถือลัทธิโซโรอัสเตอร์ บูชาไฟ จึงได้ประกาศว่า ให้เปลี่ยนแปลงกิบลัต จากการหันหน้าไปทางมักกะฮฺ เป็นการหันหน้าเข้าหาไฟ พวกก็อรอมิเฏาะฮฺภายใต้การนำของมะฮฺดี อะบุลฟัฎลฺ ผู้บูชาไฟนี้ ได้ตั้งตัวเป็นศัตรูกับอิสลามและอาหรับอย่างเห็นได้ชัด ถึงขั้นมีการด่าทอนบีมุหัมมัด (ศ) อย่างโจ่งแจ้ง ราว 80 วันต่อมา มะฮฺดีบูชาไฟนี้ ก็ได้เริ่มออกคำสั่งให้ประหารชีวิตบุคคลสำคัญในบะฮฺเรนไปหลายคน อะบูฏอฮิรเห็นว่า ถ้าปล่อยให้มะฮฺดี อะบุลฟัฎลฺ ทำอย่างนี้ต่อไปเรื่อย ๆ ย่อมไม่เป็นผลดีแน่ จึงจับมะฮฺดี อะบุลฟัฎลฺ ผู้บูชาไฟนั้นมาประหารชีวิต การปรากฏตัวของมะฮฺดี ผู้บูชาไฟในบะฮฺเรนนี้ ทำให้ชื่อเสียงของพวกก็อรอมิเฏาะฮฺเสื่อมเสียมากขึ้น เป็นสาเหตหนึ่งที่ทำให้พวกก็อรอมิเฏาะฮฺอ่อนแอลงกว่าเดิม

อะบูฏอฮิร จึงกลับไปเชื่อคำสั่งสอนเดิม ว่าอิมามมะฮฺดียังเร้นกายอยู่ และได้จัดกองทัพโจร เพื่อบุกโจมตีและปล้นสะดมเมืองต่าง ๆ ในเปอร์เซียตอนใต้และอิรักต่อไป

หลังจากอุบัยดุลลอฮฺตาย ในปี ค.ศ. 934 มุหัมมัด บุตรชาย ก็สืบบังลังก์เป็นคอลีฟะฮฺคนต่อไป โดยตั้งฉายาตนเองว่า “อัลกออิม” อันเป็นฉายาที่พวกชีอะฮฺอิมามียะฮฺใช้เรียกอิมามมะฮฺดี อาณาจักรฟาฏิมียะฮฺสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1171 เมื่อคอลีฟะฮฺที่ 14 คืออัลอะฎีดเสียชีวิต

ในปี ค.ศ. 944 อะบูฏอฮิรตาย หลังจากเป็นประมุขและผู้ก่อการร้ายเป็นเวลานานถึง 28 ปี เขาได้สั่งเสียให้พี่ชาย ชื่ออะหฺมัด เป็นประมุขคนต่อไป แต่มีพวกก็อรอมิเฏาะฮฺกลุ่มหนึ่งที่สนับสนุน ศอบูร (แปลว่า ผู้อดกลั้น) ลูกชายของอะบูฏอฮิร เพื่อแก้ปัญหา อะหฺมัด จึงแต่งตั้งให้ศอบูรเป็นทายาท ที่จะสืบทอดตำแหน่งประมุขคนต่อไป ในปี ค.ศ. 950 พวกก็อรอมิเฏาะฮฺก็ได้ส่งหินดำกะอฺบะฮฺคืน หลังจากที่พวกเขาปล้นไปเป็นเวลานานถึง 22 ปี

ศอบูรไม่อาจจะอดกลั้นรอดูลุงของตัวเอง ที่มีอายุยืนได้ ดังนั้นใน ค.ศ. 969 คือ 25 ปีต่อมา เขาและพรรคพวกก็ได้ก่อการปฏิวัติเพื่อยึดอำนาจ แต่ก็ไม่สำเร็จ จึงถูกฆ่าตาย ปีต่อมาประมุขอะหฺมัดเองก็ตายเช่นกัน เพราะถูกลอบวางยาพิษ พี่ชายของอะหฺมัด มีชื่อว่าอะบุลกอสิม ซึ่งมีอายุมากแล้ว ขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นประมุข สองปีต่อมาก็เสียชีวิต ตั้งแต่นั้นมาตำแหน่งประมุขของพวกก็อรอมิเฏาะฮฺจึงตกเป็นของลูกหลานอะบุลกอสิม

ตลอดเวลาที่พวกก็อรอมิเฏาะฮฺมีอำนาจในแถบชายฝั่งของคาบสมุทรอาระเบีย พวกเขามีรายได้ด้วยการเก็บส่วยและค่าคุ้มครองจากอาณาจักรอับบาสียะฮฺ และอาณาจักรฟาฏิมียะฮฺของพวกชีอะฮฺอิสมาอีลียะฮฺ ที่พวกตนไม่ให้การยอมรับ

ในปี ค.ศ. 985 พวกก็อรอมิเฏาะฮฺ ถูกพวกบุเวฮฺปราบปรามจนต้องหนีออกจากแผ่นดินอิรัก พวกก็อรอมิเฏาะฮฺกลุ่มหนึ่ง อพยพหนีไปตั้งหลักแหล่งในมูลตาน

เมื่ออำนาจของพวกก็อรอมิเฏาะฮฺอ่อนแอลง พวกเขาก็ไม่สามารถที่จะเก็บส่วย เรียกค่าไถ่ หรือค่าคุ้มครองได้เหมือนเดิม ในปี ค.ศ. 1058 บะฮฺเรนภายใต้การนำของอับดุลบะฮฺลูล ได้แยกตัวจากรัฐก็อรอมิเฏาะฮฺ และตั้งเป็นรัฐอิสระนับถือศาสนาอิสลาม เมืองกอฏีฟก็ได้ก่อการปฏิวัติแยกตัวออกจากรัฐก็อรอมิเฏาะฮฺเช่นเดียวกัน เมื่อหมดอำนาจและขาดรายได้หลัก พวกเขาจึงเคลื่อนกลับไปยังฐานที่มั่นดั้งเดิมในฮุฟูฟ กลางทะเลทรายอาระเบีย ในปี ค.ศ. 1067 พวกก็อรอมิเฏาะฮฺถูกกองทัพของซัลญูกล้อมเป็นเวลานานถึงเจ็ดปี ในที่สุดพวกเขาก็ยอมแพ้ ตั้งแต่นั้นมาพวกก็อรอมิเฏาะฮฺก็เริ่มสูญหายไป

นโยบายของพวกก็อรอมิเฏาะฮฺ

พวกก็อรอมิเฏาะฮฺสามารถชักชวนผู้คนเข้าเป็นสมาชิกได้เป็นจำนวนมาก เนื่องจากว่า พวกเขามีนโยบาย “ความเสมอภาคในทรัพย์สินและคู่นอน” หัมดานได้ออกกฎให้สมาชิกทุกคนเอาทรัพย์สินทั้งหมดมารวมกันในที่เดียวกัน แล้วทุกคนก็มีสิทธิ์ในทรัพย์สินนั้น ซึ่งนับว่า หัมดานได้เป็นผู้ก่อตั้งระบอบคอมมิวนิสต์อย่างแท้จริงเป็นคนแรก เมื่อเห็นว่า สมาชิกได้ปฏิบัติตามอย่างที่เขากำหนด หัมดานก็ได้ออกคำสั่งให้นำภารยาของพวกเขามาชุมนุมกันในสถานที่แห่งหนึ่ง แล้วก็ให้พวกผู้ชายเข้าไปมีเพศสัมพันธ์มั่วกัน โดยไม่รู้ว่าใครเป็นใคร โดยตั้งชื่อคืนนั้นว่า “ลัยละตุ อัลอิฟาเฎาะฮฺ” ต่อมาอะบูฏอฮิร อัลญันนาบีย์ ก็ได้เอาพิธีมั่วสุมนี้มาใช้บนเกาะบะหฺเรนเช่นเดียวกัน

ก็อรอมิเฏาะฮฺมีวิธีทดสอบสมาชิกใหม่ ด้วยการให้สมาชิกรุ่นพี่เข้าไปนอนกับภารยาของสมาชิกใหม่ ต่อหน้าต่อตา พอออกมาก็ถ่มน้ำลายใส่หน้าสามี พร้อมกับตบที่ก้านคอ แล้วบอกว่า จงอดทน ถ้าหากสมาชิกใหม่อดทนได้ ก็แสดงว่า ได้ผ่านการทดสอบแล้ว ถือว่าเป็นผู้มีศรัทธาต่อลัทธิก็อรอมิเฏาะฮฺ

ข้อคิดที่ได้จากกรณีของก็อรอมิเฏาะฮฺ

1. การรอคอยอิมามมะฮฺดีเป็นหลักความเชื่อของพวกชีอะฮฺทุกสาย การแอบอ้างของพวกชีอะฮฺอิสมาอีลียะฮฺในเรื่องมะฮฺดีนั้น มีมาก่อนที่พวกชีอะฮฺอิมามียะฮฺจะแอบอ้างเสียด้วยซ้ำ นั่นคือพวกเขาแอบอ้างว่า อิสมาอีล เป็นอิมามมะฮฺดี ต่อมาก็อ้างว่ามุหัมมัด บุตรอิสมาอีลเป็นอิมามมะฮฺดีอีกด้วย

2. การจัดเตรียมกองทัพและฐานอำนาจ เพื่อรอรับการมาของอิมามมะฮฺดี เป็นสิ่งที่พวกชีอะฮฺทำกันมา ตั้งแต่อดีต ก็อรมัฏ, อะบูอับดิลลาฮฺ อัชชีอีย์ และคนอื่น ๆ ได้พยายามจัดเตรียมกองทัพและฐานอำนาจเพื่อรอรับการมาของอิมามมะฮฺดี ในปัจจุบันรัฐชีอะฮฺในอิหร่าน ก็ปลุกระดมชวนเชื่อการมาของอิมามมะฮฺดีโดยตลอด โดยปลูกฝังให้ประชาชนเชื่อว่า รัฐอิหร่านเป็นรัฐที่รอรับการกลับมาของอิมามมะฮฺดี อายะตุลลอฮฺอาลี คอเมเนอีจะเป็นผู้ยื่นธงดำให้แก่อิมามมะฮฺดี ส่วนอะฮฺมาดีเนญาด (สมัยที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี) ก็คือชุอัยบฺ บินศอลิฮฺ ซึ่งเป็นบุคคลที่ตำราชีอะฮฺได้พยากรณ์ไว้ ว่าจะปรากฏตัวก่อนการกลับมาของอิมามมะฮฺดี ในอิรักก็มีมุกตะดา อัศศ็อดรุ ที่ก่อตั้งกองทัพอิมามมะฮฺดี เกณฑ์ผู้คนเป็นแสน เพื่อสร้างฐานอำนาจของชีอะฮฺอิมามียะฮฺ อีกคนหนึ่งสัยยิด อะฮฺมัด อัลยะมานีย์ ประมุขลัทธิอันศอรอัลมะฮฺดี ที่อ้างว่าตนเป็นเหลนโหลนสืบสกุลอิมามมะฮฺดี ที่มีอายุพันกว่าปี และคนที่สามคือฎิยาอ์ อับดุซซะฮฺรออ์ ประมุขของลัทธิ ญุนดุ อัสสะมาอ์ (กองทัพแห่งฟ้า) ที่ถูกทางการอิรักปราบปราม จนถูกฆ่าตายพร้อมด้วยพวกสมุนของตน

3. อุบัยดุลลอฮฺอ้างว่าตนสืบเชื้อสายท่านหญิงฟาฏิมะฮฺ ธิดานบีมุหัมมัด (ศ) และตนคืออิมามมะฮฺดี มีผู้คนหลงตามคำแอบอ้างของเขามากมาย จนในที่สุด เขาสามารถสร้างอาณาจักรแห่งอิมามมะฮฺดีได้จริง อะบูอับดิลลาฮฺ อัชชีอีย์ ที่เป็นผู้ก่อตั้งอาณาจักรฟาฏิมียะฮฺตัวจริง กลับถูกอุบัยดุลลอฮฺหักหลังและถูกกำจัด เพื่อไม่ให้เป็นเสี้ยนหนามของวงศ์ฟาฏิมียะฮฺ
4. พวกอิสมาอีลียะฮฺเชื่อว่า อิมามมะฮฺดีได้ปรากฏตัวออกมาแล้ว ได้จัดตั้งอาณาจักรแห่งมะฮฺดีแล้ว ส่วนอะบูยะซีด ที่ก่อการปฏิวัติต่อต้านคอลีฟะฮฺอัลกออิม พวกอิสมาอีลียะฮฺก็อ้างว่าเป็นดัจญาล ที่นบีได้พยากรณ์ไว้

5. พวกก็อรอมีเฏาะฮฺ ซึ่งมี”ความเป็นเปอร์เซีย”มากกว่าพวกอิสมาอีลียะฮฺ เมื่อปฏิเสธอิมามมะฮฺดี ก็ได้เผยธาตแท้ของพวกตนออกมา นั่นคือการสานฝันที่จะให้เปอร์เซีย กลับมามีอำนาจยิ่งใหญ่เหมือนในอดีตอีกครั้ง การเกลียดชังต่ออิสลามและอาหรับ จนถึงกับเข้าโจมตีนครมักกะฮฺและมะดีนะฮฺ และการแต่งตั้งให้ทายาทจักรพรรดิเปอร์เซียขึ้นมาเป็นประมุข

6. ชาวเปอร์เซียมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการทำให้อารยธรรมอิสลามเจริญรุ่งเรืองในทุกด้าน แต่ก็มีบางพวกอีกเช่นกัน ที่พยายามทำลายล้างศาสนาอิสลาม ในแต่ละยุค ก็จะมีรูปแบบการทำลายที่แตกต่างกัน หนึ่งในรูปแบบการทำลาย ก็คือการก่อตั้งลัทธิก็อรอมิเฏาะฮฺในภูมิภาค เพื่อก่อการร้ายและเข่นฆ่าชาวมุสลิม

ศาสนาอิสลามต่อต้านโหราศาสตร์

โหราศาสตร์ (ภาษาอาหรับ: علم التنجيم /อิลมฺ อัตตันญีม/ ภาษาอังกฤษ: Astrology - Horoscope) เป็นศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับการทำนายอนาคต หรือโชคชะตาของมนุษย์ ปรากฏการณ์ต่าง ๆ ของบ้านเมือง และของโลก โดยอาศัยเวลาและตำแหน่งของดวงดาวต่าง ๆ บนท้องฟ้าเป็นสำคัญ แล้วบันทึกไว้เป็นสถิติ

วิชาโหราศาสตร์มีหลายระบบและมีความแตกต่างกัน แบ่งออกเป็น โหราศาสตร์ไทย โหราศาสตร์สากล โหราศาสตร์จีน โหราศาสตร์ยูเรเนียน การพยากรณ์ในโหราศาสตร์ต้องอาศัยโหรผู้มีความรู้ความชำนาญในการผูกดวงและเป็นผู้พยากรณ์เพื่อตีความหมายเป็นโอกาสของการเกิดเหตุการณ์ต่าง ๆ ในอนาคต

เราไม่ควรสับสนระหว่างโหราศาสตร์และดาราศาสตร์โบราณ

ศาสนาอิสลามต่อต้านโหราศาสตร์

โหราศาสตร์เป็นศาสตร์ที่ไม่ได้ตั้งบนพื้นฐานของวิทยาศาสตร์ ด้วยเหตุนี้ศาสนาอิสลามจึงต่อต้านโหราศาสตร์อย่างรุนแรง และถือว่าเป็นการตั้งภาคีต่ออัลลอฮฺฺ เพราะเป็นศาสตร์ที่เต็มไปด้วยความงมงาย เป็นการเดาสุ่ม และเป็นการเชื่่อว่าดาวดวงมีอิทธิพลต่อชีวิตมนุษย์ อันเป็นการขัดแย้งกับอิสลามอย่างรุนแรง เพราะผู้ที่มีอำนาจและอิทธิพลอย่างแท้จริงคืออัลลอหฺเท่านั้น นบีมุฮัมมัดกล่าวว่า “โหรโกหกแม้ว่าจะทำนายถูกต้องก็ตาม” และท่านยังกล่าวอีกว่า “ผู้ใดมาหาโหร และเชื่อการทำนายทายทักของเขา ก็เท่ากับว่าได้ปฏิเสธศรัทธาต่อสิ่งที่ได้ถูกนำลงมาแก่มุฮัมมัด” ท่านยังกล่าวอีกว่า “โหรโกหก แม้จะทำนายถูกต้อง”

โหราศาสตร์เชื่อว่าดาวเคราะห์ต่าง ๆ มีอิทธิพลต่อชีวิตมนุษย์ในทุกด้าน ไม่มีผู้มีอิทธิพลต่อมนุษย์นอกจากอัลลอฮฺ การถือว่าสิ่งอื่นใดมีอำนาจในการบริหาร ก็เท่ากับเป็นการตั้งภาคี

พวกเขาทำนายทายทักด้วยคำพูดที่กำกวม ที่เสกสรรปั้นแต่งขึ้นมาเพื่อเอาไปใช้กับเหยื่อของตน เช่นพูดว่า “คุณจะมีปัญหาเงิน ๆ ทอง ๆ” ซึ่งคนรวยก็มีปัญหากับเงินทอง คนจนก็เหมือนกัน หมอดูทำนายอนาคตที่ยังไม่ได้เกิดขึ้น ไม่มีผู้ใดรู้อนาคตนอกเหนือจากอัลลอฮฺหมอดูเองก็ไม่ได้รู้ แต่ทำนายทายทักเพื่อหาเงินเข้ากระเป๋า เกือบทุกครั้งหมอดูจะทำนายว่า มีเคราะห์ แล้วก็จะช่วยสะเดาะเคราะห์ให้ โดยคิดค่าธรรมเนียมเพิ่ม เคราะห์ที่ยังไม่เกิดขึ้น หมอดูรู้ได้อย่างไร? ในเมื่อเคราะห์ยังไม่ได้ปรากฏ หมอดูไปผลักดันเคราะห์ให้หมดไปอย่างไร?